„Zofia z Trzebielina wkracza w 90. rok życia – czy to nowa odsłona życia, czy tylko kolejny epizod?”

Osiągnięcie 90. urodzin to moment, który zasługuje na specjalne traktowanie. Pani Zofia, wyjątkowa postać z gminy Trzebielino, obchodzi ten dostojny jubileusz z gracją, której mogą jej pozazdrościć niejedni młodsi. Z tej okazji, do drzwi jej domu zapukali przedstawiciele Urzędu Gminy w osobach Wójta, Sekretarza oraz Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego, niosąc ze sobą gratulacje i życzenia, które brzmią jak symfonia dla ucha.

Urodzona 13 września 1936 roku w Stańkowej, w gminie Ustrzyki Dolne, Pani Zofia jest żywym świadkiem historii, która bolesne zapisała się w polskich sercach. Przyszła na świat w dużej rodzinie — jako jedno z dwunastu dzieci. Dziś, w erze spadku urodzeń i zaniku wielopokoleniowych gospodarstw, z tej licznej gromady pozostało pięcioro. Nie można nie zauważyć, jak te liczby mówią o upływającym czasie i trwałej wartości relacji międzyludzkich.

Pożeniwszy się z Lechem w 1957 roku, Pani Zofia postanowiła zbudować swoje gniazdo w Trzebielinie, dokąd przeprowadziła się z mężem w 1967 roku. Jej życie zawodowe związane było z księgowością miejscowego PGR, co w dobie transformacji i rozbiórki państwowych przedsiębiorstw staje się pretekstem do refleksji – jak wiele zmieniło się w ciągu ostatnich sześciu dekad. To nie tylko historia osobista, to także kronika przemian społecznych i gospodarczych, które wspólnie z rodziną przetrwała i przekształciła w sukces.

Dzieci – syn i dwie córki – to dla Pani Zofii opoka, jednak prawdziwym skarbem są jej wnukowie i prawnukowie. Sześciu wnuków oraz dziesięciu prawnuków to powód do radości oraz dumy. W czasach, gdy tak wiele mówi się o izolacji pokoleniowej, takie rodziny przypominają, że relacje międzyludzkie wciąż mają szansę przetrwać dzięki miłości i wsparciu.

Życzymy Pani Zofii wiele zdrowia, niegasnącego optymizmu, uśmiechu na co dzień oraz jeszcze wielu lat spędzonych w gronie najbliższych. Niech to będzie czas pełen wspomnień, radości i wzajemnego wsparcia.

Sto lat, Pani Zofio! Pański dorobek to historia, która wciąż trwa, wzbogacając naszą lokalną społeczność swoją mądrością i doświadczeniem!

— R.M.